Bolesław Prus, Konrad T. Lewandowski, Faraon wampirów

Radykalna przeróbka powieści Bolesława Prusa – jak to reklamował wydawca. – Ostatecznie powstała historia fantasy o zmaganiach wspólnego państwa ludzi i wampirów z asyryjskim imperium żywych trupów... Mniej więcej oddaje to sens powieści.

Jerzy Cepik, Bizon z Jaskini Dewy

Rzecz nie tak ambitna, jak wcześniej przeze mnie omawiana książka Cepika, ale na pewno bardziej „czytalna”. Przez to chyba lepsza – to jedna z ciekawszych powieści prehistorycznych, jakie czytałem. Obawiałem się, że to typowa PRL-owska młodzieżówka, ale nie, to rzecz raczej dla starszego czytelnika (choć nastolatek też może ją przeczytać z przyjemnością – chyba, bo co ja tam wiem o współczesnej dzieciarni).

Pamiętniki wampirów, sezony 1-8 (2009-2017)

Bogowie, ależ to było guano. Jasne, że wiedziałem w co wdeptuję, wszak serial głośny i chyba każdy wiedział, że to popłuczyny po Zmierzchu – paranormalne romansidło dla nastolatek. A cóż mnie skłoniło do zapoznania się z tym czymś?

Jonathan Maberry, Joe Ledger, t. 1-2

Jakie to głupie, pomyślał.

Też tak myślałem czytając to coś. Najpierw zastanawiałem się po co Mag wziął się za dziesięciotomowy cykl, skoro z góry było wiadomo, że nie wyda do końca (bo to Mag). Teraz zastanawiam się co ich skłoniło, żeby w ogóle kupić prawa do wydania tego czegoś – takie powieści powinno się zostawiać producentowi kupy, czyli Drageusowi...

Robert Galbraith, Wołanie kukułki

Jednak fantaści potrafią w kryminały (Robert Galbraith to pseudonim J.K. Rowling, autorki Harrego Pottera). Po zamknięciu ostatniej strony przyszedł mi do głowy jednowyrazowy komentarz: eleganckie. Bo właśnie taka jest ta powieść, jak mężczyzna odstrzelony we frak: nieco staroświecka, dobrze ubrana w słowa, po prostu: elegancka.

Kwiecień 2026 – raport z biblioteczki

Przybyło dwadzieścia dziewięć. Pięć komiksów, siedem razy fantastyka, reszta to książki naukowe.