Marzec 2026 – raport z biblioteczki

Przybyło piętnaście, z tym że tylko cztery książki i jedenaście numerów czasopism. Przy czym książki, z jednym wyjątkiem, brane na dopchnięcie do SMARTA paczek z czasopismami.

Rusnaka debiutancka powieść wzięta na dopchnięcie, ale i tak była w planach. Więc jak się trafiła praktycznie nówka, z autografem autora, za dwanaście zł...

A dopychała danie główne, czyli Merita. Dlaczego to jest danie główne... Od lat miałem na podglądzie na Allegro i OLX tę książkę, pojawiała się sporadycznie, za kosmiczne pieniądze i w stanie pozostawiającym wiele do życzenia. Jest to rzadkość, bo to co prawda wydanie Alfy, potentata w tamtym okresie na rynku fantastyki, ale akurat zbiór dwóch opowiadań Merita był eksperymentem – w jakimś momencie (być może pod wpływem Klubu Świata Książki, który działał w Polsce od 1994 roku) Alfa zapragnęła stworzyć własny klub czytelników. I właśnie ta książka wyszła w niewielkim nakładzie na użytek wewnątrzklubowy. To jak nie kupić, kiedy Tezeusz wystawia to za 20 zł w stanie igła (chyba ten tomik nie był czytany).

Kolejne rzeczy na dopchnięcie. Trochę desperackie, bo paczka u innego sprzedawcy, z trzema czasopismami, wyszła mi trzydzieści dwa zł, więc brakował do SMARTA trzynaście. Mniej więcej te dwie książki pokryły.

Przerwany hejnał o bitwie pod Legnicą (1241), jest popularnonaukowy, jednak uznanego historyka, więc jakoś się tam przyda.

Ale sprzedawca niewielki, naprawdę było mi trudno znaleźć jeszcze coś. W końcu rzuciła mi się w oczy powieść, ballada żebracza, znanego poety Tadeusza Nowaka. Ktoś miły na LubimyCzytać wrzucił pierwsze zdania:

Nasz dom z pokolenia na pokolenie chodził na żebry. Żebraczką była matka, żebrakiem był ojciec. Odkąd pamiętam, po tygodniu, po dwóch przychodzili z odpustów do domu z parcianymi workami upchanymi skibkami chleba, pajdami kołacza mój dziadek i babka. Worki i torby rzucali na stół. Dziadek, siadając na ławce, odpinał z rzemienia od lewej nogi kołkowatą protezę okutą na końcu miedzianą blachą, babka wyjmowała spod powiek sztuczne bielmo i patrzyła na nas oczami czarnymi jak tarki.

Brzmi ciekawie, to bierę.

Z czasopism uzupełniłem kolekcję „Fenixa” – brakowało siedem tomików, teraz mam już wszystkie.

Wypatrzyłem (też antykwariat Tezeusz) „Magazyn Fantastyczny” z opowiadaniem Piskorskiego (podobno w kwietniu, ale chyba ten termin nie będzie dotrzymany, Literackie ma wydać jego nową książkę – Osnowę; wreszcie, dziesięć lat milczenia wystarczy).

Więcej miałem nie kupować w marcu, ale na OLX jakaś miła niewiasta wystawiła za dziesięć zł trzy czasopisma fantastyczne, których nie miałem. W tym „Magazyn Fantastyczny”.

A także „Click! Fantasy” i „Fantastyka – Wydanie Specjalne”.

Sezrobiłem facebooka, można sepolubiać:

Seczytam na fejsie.

Seczytam na Instagramie