Kwiecień 2026 – raport z biblioteczki

Przybyło dwadzieścia dziewięć. Pięć komiksów, siedem razy fantastyka, reszta to książki naukowe.

Komiksy. Drugi tom Kronik czarnego księżyca z rysunkami Oliviera Ledroita, od którego kupuję wszystko. I Oko Odyna z wydawnictwa Studio Lain – szkoda, że księgarnia, w której kupiłem, ma tylko podstawowe okładki, bo akurat wziąłbym limitowaną; podstawowa jest dość słaba.

Ponieważ nie kupuję w Gildii, musiałem udać się do drugiej księgarni, w której można kupić komiksy SL (księgarnia SmakLiter), tam – niestety – darmowa wysyłka od 399 zł, zatem trzeba dobrać. Częściowo uzupełniłem zaległości z Uniwersum Sandmana:

Na koniec komiksowa jedyna manga. Zwierzoludzie to pierwsza część trzytomowego horroru.

Oczywiście to jeszcze nie wystarczyło do darmowej dostawy, ale i tak miałem w planach Akta wroga Longyeara (pierwotnie Vesper zapowiadał to pt. Mój najlepszy wróg) – to komplet, trzy mikropowieści, cyklu o Drakach, o pierwszej kiedyś pisałem.

Z anglosaskiej fantastyki jeszcze druga część (wydana po jedenastu latach od pierwszych zapowiedzi!) trylogii Sheri S. Tepper (też o pierwszej pisałem), Jest szansa, że w 2037 roku Mag rzuci ostatnim tomem.

Klasyk weird fiction Clark Ashton Smith. Ładnie, cyklami (wcześniej Averoigne, teraz Zothique), wydaje go Wydawnictwo IX.

Z fantastyki nieanglosaskiej, dwie książki Francuza Érica-Emmanuela Schmitta. Pierwsza to czwarta już część cyklu Podróż przez czas (tu o pierwszej). A w komentarzu pod tamtą notką maxim1987 polecał Kiedy byłem dziełem sztuki – kupione na Allegro, w antykwariacie, ale stan prawie idealny.

Tam też kupione bułgarskie fantasy czy groza: Droga do Syrakuz. Opowiadania niesamowite Alka Popowa. Autor, niestety, zmarł dwa lata temu, dość młodo (58 lat).

Marina Yuszczuk, mimo ukraińskiego nazwiska, jest Argentynką. Uznawana raczej za pisarkę głównonurtową, a nie fantastkę. Pragnienie to podobno coś oryginalnego o wampirach. Zobaczymy co też głównonurtowiec może wnieść do tak oklepanego tematu (poza LGBT, oczywiście, bo to już wiem, że jest).

Ciekawy zapis ukraińskiego nazwiska Ющук: półpolski, półhiszpański (lub półangielski) – bo po polsku byłoby to Juszczuk, po hiszpańsku i angielsku Yushchuk. Zastanawiam się zatem czy przodkowie Mariny Yuszczuk nie pochodzili z Polski – mogli być Polakami (sporo mamy w Polsce nazwisk ukraińskich, w tym występuje Juszczuk) albo Ukraińcami (ewentualnie Białorusinami) z terenów I lub II RP. Na hiszpańskich i angielskich stronach nie znalazłem nic o jej pochodzeniu.

Książka naukowa. W większości z Antykwariatu Warszawa. Akurat ktoś im rzucił sporo ze średniowiecza, więc nie było problemu z dociągnięciem do darmowej wysyłki (próg 150 zł). Wziąłem głównie zbiorówki.

Prace poświęcone pamięci zmarłych historyków. Pierwsza pamięci Izabeli Skierskiej, mediewistki z już znaczącym dorobkiem, niestety, zmarłej bardzo młodo (46 lat). Oryginalnie książka miała obwolutę, ale do kupionego przeze mnie egzemplarza gdzieś zaginęła w dziejowych zawieruchach. Chyba będę musiał dorobić, bo nie ma tytułu na grzbiecie, więc w razie potrzeby będzie problem z odszukaniem na regałach.

Druga Kazimierzowi Jasińskiemu. To jeden z najwybitniejszych polskich mediewistów i przodek mediewistycznego klanu (obecnie chyba bardziej znany od niego jest jego syn, Tomasz Jasiński, świetny badacz źródeł, średniowieczem zajmuje się też syn Tomasza – Wojciech Jasiński).

Kazimierz Jasiński najbardziej znany jest z monumentalnego dzieła Rodowód Piastów – niemal dokończonego (zabrakło trzech pierwszych pokoleń Piastów wielkopolskich): Rodowód Pierwszych Piastów, trzytomowy Rodowód Piastów śląskich, Rodowód Piastów małopolskich i kujawskich oraz Rodowód Piastów mazowieckich. Plus zamieszczona w czasopiśmie Genealogia Piastów wielkopolskich. Potomkowie Władysława Odonica. Właściwie, jakby się ktoś postarał, to dałoby się zrobić Rodowód Piastów wielkopolskich, bo pracę nad naszą dynastią Jasiński zaczął od Uzupełnień do Genealogii Piastów (chodzi oczywiście o Genealogię Piastów Oswalda Balzera z 1895 roku) – wystarczy z tego „odsączyć” to co napisał o trzech pierwszych pokoleniach Piastach wielkopolskich, może jeszcze uzupełnić z innych artykułów i połączyć ze wspomnianą Genealogią Piastów wielkopolskich.

Jeszcze jedna praca „ku czci” – tym razem za życia dostał prof. Jan Dąbrowski. Zdawało mi się, że te Mediaevalia miałem, ale chyba tylko zdawało, bo na półce nie widzę. I jeszcze jedna zbiorówka.

Dwie zbiorowe o chrystianizacji – pierwsza wczesne średniowiecze (m.in. o Cyrylu i Metodym), druga późne. Miałem nadzieję, że w drugiej będzie coś o pierwszej próbie chrystianizacji Litwy i polsko-krzyżackiej konkurencji (w 1251 roku litewski władca Mendog przyjął chrzest, a potem mamy dwóch biskupów litewskich – krzyżackiego Chrystiana i polskiego Wita); niestety o tym okresie nic nie ma.

Dwie zbiorówki o źródłach.

Zbiór artykułów wybitnej badaczki źródeł Brygidy Kürbis oraz książka Henryka Samsonowicza z podtytułem: Mity, legendy i podania jako źródło historyczne.

Prace z późnego średniowiecza. Tego Grabskiego też myślałem, że mam, ale nie widziałem na regale, więc kupiłem (najwyżej potem się okaże, że mam dwa egzemplarze).

Społeczeństwa Polski średniowiecznej miałem sześć tomów, części nie kupiłem z premedytacją – mniej było interesujących mnie rzeczy. Ale poszukiwałem tomu piątego i w Antykwariacie Warszawa był, a te dwa (t. 10 i 11) dorzuciłem, bo za dwadzieścia zł grzech nie kupić.

Na koniec czasopisma. „Studia z dziejów średniowiecza” – ten sam przypadek, kiedyś nie kupiłem, bo za mało było interesujących mnie artykułów, ale za trzydzieści pięć zł... – normalnie kosztował pięćdziesiąt trzy zł i to dziesięć lat temu! Tylko szkoda, że „Studia z dziejów średniowiecza” coraz bardziej skręcają w późne średniowiecze, a nawet wczesną nowożytność.

W „Światowidzie” kupa dobrych artykułów, część miałem skserowanych, ale znowu dwadzieścia zł... Jest w nim m.in. Byliny Problemy słowiańskiego świata zmarłych, Gąssowskiego Schyłkowe pogaństwo na ziemiach polskich, Wełyczki i Ryczki Kijów w ukraińskiej demonologii czy Urbańczyka (wtedy jeszcze był naukowcem, a nie celebrytą) Religia pogańska jako ideologia społeczeństw plemiennych. A to nie wszystko.

Sezrobiłem facebooka, można sepolubiać:

Seczytam na fejsie.

Seczytam na Instagramie