Grudzień 2025 – raport z biblioteczki

Robiłem już spore zakupy, ale nigdy tego nie napisałem, więc po raz pierwszy: w listopadzie i grudniu naprawdę moja kieszeń dostała po kieszeni :D Najbliższy kwartał oznacza znaczące zmniejszenie zakupów (poza segmentem: naukowe). A w grudniu przybyły trzy książki naukowe, cztery razy fantastyka, piętnaście komiksów. Reszta to czasopisma fantastyczne – dwieście czterdzieści osiem numerów.

Najpierw komiksy. Akurat to o Kajku i Kokoszu to nie jest komiks, to „coś” wydane jako uzupełnienie Złotej Kolekcji Kajka i Kokosza, dla komplecistów. Jak podaje wydawca: Są to wstępne projekty postaci, ich różne warianty, a także projekty związane z puzzlami, grą komputerową, filmem animowanym i innymi ilustracjami powstałymi przy okazji różnych artykułów prasowych. Widzicie, tak się wzbraniali przed porządnym wydaniem KiK w omnibusach, a okazało się, że kolekcja odniosła taki sukces, że warto dalej tę cytrynę wyciskać. Ciekawe kiedy dojdą do wniosku, że podobne wydanie Kajtka i Koka też będzie opłacalne...

I komiks amerykański. Sonata z wydawnictwa Shadowline (imprint wydawnictwa Image), u nas wydany przez Studio Lain.

Dalej USA – Hellblazera kupuję wszystko, więc uzupełniłem braki zarówno „normalnego”, jak i tego z Uniwersum Sandmana.

Europa. Wielka Brytania. ABC Warriors z wydawnictwa 2000 AD. U nas znowu ze Studia Lain, które już wcześniej wydało tom pierwszy ABC Warriors – Wojna Volgańska, potem przez wiele lat czytelnicy nie mogli się doprosić dokończenia historii (czyli tomu drugiego), aż w końcu Studio rzuciło nam dwutomowym integralem zbierającym całość Wojny Volgańskiej i drugą opowieść: Powroty. Jeśli komuś Volganie skojarzą się z ruską rzeką Wołgą, to nie będzie skojarzenie od czapy. Jak to o poprzednim wydaniu Wojny napisał pewien recenzent: Raz sierpem, raz młotem czerwoną hołotę (obecna Rasija już nie jest tak czerwona, bo to raczej czerwono-biało-brunatne barwy, ale ABC Warriors wychodzi od 1979 roku).

Jeszcze Europa, teraz Francja, przynajmniej rysunkowo (bo scenarzysta Requiem to akurat Brytyjczyk). Oczywiście lubiany przeze mnie Olivier Ledroit, którego komiksy kupuje w ciemno. Tu mamy przedostatni tom Requiem i pierwszy (z dwóch, czyli też przedostatni) XOCO.

Japonia. Wikingi. Pomyliłem się niedawno, tom czternasty Sagi winlandzkiej nie był ostatni – teraz mamy ostatni. Zakończyła się też inna, krótka manga o wikingach: Żegnaj, Odynie.

Ostatni już tom Gigantis.

Drugi Koloru końca świata Haruo Iwamune – o pierwszym pisałem tu.

Pierwszy Ostatniego elfa Akiry Sawano, bo przejrzałem w Empiku i spodobały mi się rysunki.

Książka naukowa. Dwa pierwsze tomy z nowej serii wydawnictwa PIW Poczet Władców Polski, o których już pisałem. Trzeci wolumin to zbiór prac Jerzego Wyrozumskiego o końcówce wieku XIV i początku wieku XV (nie tylko o królowej Jadwidze, bo akurat kupiłem dla artykułu o Janku z Czarnkowa).

Książka fantastyczna. Nowa powieść Marcina Świątkowskiego, którego polubiłem (tu o jego Psach Pana).

Coś Campbella na dopchnięcie paczki. Parę razy obejrzałem film, więc nie paliło mnie, żeby przeczytać, ale była za grosze, a ja musiałem dociągnąć do Smarta.

I teraz jesteśmy na pograniczu książek i czasopism. Kiedyś, dawno, dawno temu wychodziło czasopismo „Ubik”; po wydaniu siedmiu numerów zostało zamknięte. Ale opowiadania polskich twórców, których nie zdążyli w nim zamieścić, ukazały się potem w tych dwóch antologiach.

No i góra czasopism. Niestety, „Ubika” miałem tylko jeden numer, teraz dokupiłem dwa, ale nie widzę, żeby inne pojawiały się na Allegro czy OLX.

„SuperFantastyka – Powieść”. Wbrew tytułowi, to coś spoza rodziny „Fantastyki”. W założeniu miał to być dwumiesięcznik publikujący powieści – jeśli powieść krótka, to dopchnięte opowiadaniami. W numerze pierwszym była właśnie krótka powieść Patricii A. McKillip, a na dopchnięcie opowiadania Neila Gaimana i Anny Brzezińskiej. W drugim numerze była powieść Lois McMaster Bujold, dłuższa, więc bez opowiadań. Niestety, trzeci numer już się nie ukazał.

Prastarocie, czyli lata osiemdziesiąte. Poświęcone fantastyce numery „Literatury radzieckiej” i „Almanachu Literackiego ISKIER”.

Przybyły też wszystkie (chyba 129) numery pisma, które najpierw wydawał Robert J. Szmidt pt. „Science Fiction”, potem wydawnictwo Wieża jako „Science Fiction, Fantasy i Horror”, a ostatecznie Fabryka Słów także jako „Science Fiction, Fantasy i Horror”. No nie będę robił zdjęć każdego numeru :D

Takoż komplet (czyli dziesięć numerów) polskiej wersji amerykańskiego pisma „Isaac Asimov's Science Fiction”. W tym czasopiśmie w ogóle nie było opowiadań polskich – wyłącznie przekłady z angielskiego. Polska bywała jedynie publicystyka, często autorstwa Marka Pąkcińskiego; dziś już zapomnianego pisarza, który po wydaniu debiutanckiego zbioru opowiadań (Owadzia planeta z 1976 roku – autor miał wtedy szesnaście lat!) został okrzyknięty genialnym dzieckiem polskiej SF. Jednak później nie stworzył niczego, co spełniłoby pokładane w nim nadzieje – obecnie jest naukowcem, doktorem habilitowanym, zajmuje się badaniem literatury modernistycznej.

Prawie komplet numerów fanzinu „Feniks” – jeden już miałem, więc na dziś brakuje tylko jeden. Ale z tym będzie najtrudniej, bo to pierwszy, który miał nakład dwa razy mniejszy od późniejszych.

Dziesięć numerów miesięcznika „Fenix”, czyli następcy „Feniksa” – do kompletu brakuje mi jeszcze dziewięciu. I rodzynek – udało mi się nabyć tylko jeden numer kwartalnika „Fenix – Antologia” (to z kolei następca „Fenixa”). Niestety, to pismo trochę kosztuje na Allegro. Wyszło dziewięć numerów, z czego dwa specjalne (z opowiadaniami nominowanymi do nagrody Zajdla) – wyłącznie w ebookach, które obecnie są już niedostępne (nie mam, jak ktoś ma i podeśle, będę zobowiązany). „Fenixa – Antologii” nie kupowałem, bo wydawane było dziwacznie: wersje papierowa i cyfrowa różniły się zawartością, a płacić dwa razy, żeby mieć komplet nie będę (a jak nie dostaję pełnej wersji, to mam odczucie, jakby mnie ktoś w penisa zrobił).

Chyba mam już komplet „Opowieści Niesamowitych” (jeden zeszyt nabyłem w listopadzie) – w każdym razie innych numerów nie widziałem.

Pięć razy „SFinks” – więcej raczej kupował nie będę, bo to pismo z pięć razy zmieniało formułę i nie wszystko mnie interesuje. Dawno temu miałem większy zbiór, bo kupowałem – nieregularnie, jak mi wpadło w oczy. Kupowałem do pewnego momentu, pamiętam dwa numery wyjątkowo kaszaniaste – w jednym za cały dział literacki robił fragment powieści Pierścień mroku Nika Pierumowa, w drugim było jakieś opowiadanie, ale do tego fragment powieści Smoczy pazur Artura Baniewicza. Nie dość, że jakieś urywki, to jeszcze Pierumow przeciętny, a Baniewicz beznadziejny (dla mnie powieść Smoczy pazur to TOP10 największej kupy w polskiej fantasy). To przestałem kupować. Potem dostałem kilka numerów „SFinksa” wychodzącego w wersji bezpłatnej – był dokładany do zakupów robionych w księgarni Wojtka Sedeńki. Wszystkie moje „SFinksy” poszły się walić w rozwalonym przez wichurę budynku gospodarczym.

Jedenaście numerów pisma, które wychodziło krótko, ale zdążyło mieć trzy tytuły: „Click! Fantazja”, „Click! Fantasy” i „Fantasma”. Też miałem i też żywioł „zabrał”.

Pisma z „rodziny” Fantastyki.

Kolejna strata wichurowa odrobiona – kupiłem komplet „Małej Fantastyki”.

Dalej trzydzieści jeden numerów „Nowej Fantastyki” z lat 2015-2025, w tym dwa całe roczniki – 2019 i 2025 (to te w kartonikach). Niestety, nieoprawione; raczej oprawiać nie będę, bo to droga impreza (już oprawiony rocznik można kupić nawet osiem razy!!! taniej, niż wychodzi kupienie nieoprawionego i oddanie w ręce introligatora – widziałem całe roczniki oprawione do kupienia nawet za 50 zł, a kupienie nowszego rocznika nieoprawionego to jakieś 50-150 zł + 250 zł profesjonalne oprawienie). Problem z kupieniem oprawionych roczników jest natomiast taki, że wydanych od 2015 po prostu nie ma na wiadomych portalach (tzn. teraz to w ogóle nie ma oprawionej „Nowej Fantastyki” z XXI wieku, bo wszystko wykupiłem w listopadzie :P – najnowszy dostępny jest chyba rocznik 1997).

„Nowej Fantastyki” nie będę fotografować, za dużo roboty, a każdy wie jak wygląda.

„Fantastyka – Wydanie Specjalne” – przybyło numerów pięć.

Jeszcze pięć zeszytów „Czasu Fantastyki” – pismo bez działu z opowiadaniami, wyłącznie krytyka i publicystyka. Dostałem w prezencie (ofiarodawcy serdecznie dziękuję).

Siedem numerów „Magazynu Fantastycznego” – stan taki se, ale brałem w pakiecie z pismami horrorowatymi, więc jakoś przeżyję. Jak widać, to czasopismo dorobiło się dwóch różnych formatów.

Dwa numery „Fantomu”, pisma z lat 2017-2018 (wydawała Skarpa Warszawska, wyszło chyba siedem numerów).

I pisma horrorowate. Cztery razy „Coś na Progu”, dwa razy „Lśnienie” i raz „OkoLica Strachu”.

Sezrobiłem facebooka, można sepolubiać:

Seczytam na fejsie.

Seczytam na Instagramie