S. M. Stirling, Conan. Krew węża

Krew węża jest cienka jak – nomen omen – zadek węża, źle napisane wielkie nic. Nic, bo Stirling wysmażył nic nie wnoszący prolog do opowiadania Howarda Czerwone ćwieki – prolog mający grubo ponad trzysta stron do opowieści mającej stron sto... Źle napisane, bo nie pasuje stylem, Conan nie jest Conanem, tylko jego podróbką z ery politpoprawności, tak samo Valeria, całość rozwleczona i przynudzająca.

Zejście, cz. 1-2 (2005, 2009)

– Czym one są?

– Śmiercią.

(Zejście 2)

Kolejny survival horror, który bardzo lubię, choć patrząc na wyniki finansowe, chyba jestem w nielicznym gronie. Od razu wspomnę, że dwójka ma znacznie gorsze recenzje od jedynki, ale sam nie odczuwam jakiejś rażącej różnicy poziomu. Zapewne dlatego, że nigdy nie oglądałem dwójki samodzielnie – zawsze w ramach jakichś maratonów filmowych razem z jedynką. I dla mnie dwójka jest dopełnieniem jedynki – to trochę jak jeden film, tym bardziej że druga część zaczyna się w tym samym miejscu, w którym kończy się pierwsza.

Maciej Liziniewicz, Ciemnia

Na portalach książkowych powieść otagowana jako kryminał – sensacja – thriller. No nie, ma co prawda jakieś elementy kryminału, a może bardziej thrillera, ale także powieści obyczajowej, romansu, powieści erotycznej, a chyba nawet gotyckiej.

Harry Adam Knight, Gen

Opis wiele obiecywał, jednak powieść niewiele dała. Nie ma tragedii, ale dobrze też nie jest, choć Gen powinien zadowolić fanów horrorów klasy C i czytelników z nostalgią wspominających pierwszą połowę lat dziewięćdziesiątych.

Adrian Goldsworthy,Vindolanda, t. 1-3

Mam trochę mieszane odczucia. Są pozytywy, jednak bohaterowie i relacje między nimi jak z prostej przygodówki. Cykl łączy cechy beletrystyki historycznej, przygodowej, awanturniczej i militarnej.

Lipiec 2026 – raport z biblioteczki

Przybyło osiemnaście – siedem razy beletrystyka (trzy powieści fantastyczne – tylko jedna nowość, cztery powieści historyczne), trzy mangi, a reszta to książka naukowa i popularnonaukowa.